Midden in de samenleving
Karen Peters – Openbaar onderwijs
Vanaf de Hofvijver kijk je uit op het democratische hart van Nederland. Voor Karen Peters, bestuurder van De Haagse Scholen, symboliseert die plek waar onderwijs volgens haar hoort te staan: midden in de samenleving. Niet als een wereld op zichzelf, maar als een plek waar kinderen leren samenleven.
Voor Karen begint dat bij de kern van het openbaar onderwijs. “Iedereen is welkom.” Een eenvoudige uitspraak, maar volgens haar schuilt daar juist de kracht in. “We willen een minimaatschappij zijn waarin kinderen elkaar ontmoeten en met elkaar leren samenleven.”
Die gedachte vormt ook de basis van de nieuwe koers richting 2035. Volgens Karen kunnen scholen de uitdagingen van de toekomst niet alleen oplossen. “We kunnen het niet meer alleen. We willen het samen. Dat vraagt om samenwerking tussen onderwijs, kinderopvang, jeugdzorg, ouders en andere partners. Niet vanuit rollen en niveaus, maar vanuit gelijkwaardigheid.”
Gelijkwaardigheid, vrijheid en ontmoeting zijn voor haar dan ook meer dan mooie woorden. “Iedereen heeft een andere rol en verantwoordelijkheid, en niets is meer of minder.”
Vrijheid betekent volgens haar bovendien niet dat alles kan. “Je hebt je altijd te verhouden tot de ander, tot de maatschappij en tot de wereld. Daarin ontmoet je elkaar.”
Als Karen vooruitkijkt naar 2035, ziet ze scholen steeds meer als ontwikkelplekken waar verschillende professionals samen optrekken rond kinderen. “Ik zie een soort ontwikkelplein voor me waar onderwijs, opvang, zorg en andere partners elkaar versterken. Kinderen leren daar niet alleen taal, rekenen en lezen, maar ook hoe zij zich verhouden tot anderen en tot de wereld om hen heen.” “Wanneer je elkaar ontmoet, kom je er ook achter dat je het niet altijd met elkaar eens bent”, besluit Karen. “Maar je zult altijd ontdekken dat er ook dingen zijn die je met elkaar deelt. Juist daarin zit de kracht van openbaar onderwijs en de weg naar 2035.”

“We willen een minimaatschappij zijn waarin kinderen elkaar ontmoeten en met elkaar leren samenleven.”
Karen Peters, bestuurder van De Haagse Scholen
Ali (11 jaar) geniet elk jaar van de ‘multiculti’dag die op school wordt gevierd. Er hangen vlaggen van verschillende landen die de achtergronden van de leerlingen vertegenwoordigen. En dat zijn er heel wat, wel zo’n 50.
Zelf is hij geboren in Syrië en thuis viert hij de Islamitische feestdagen. Zijn klasgenoten zijn een kleurrijk gezelschap met wortels in onder andere Oekraïne, Somalië, Bonaire en Nederland. “Op de mulitcultidag mag iedereen zijn vlag laten zien en nemen kinderen eten mee uit hun eigen cultuur. Dat is lekker! En ik vind het leuk om nieuwe dingen te proberen. Er mogen nog wel meer landen bij. Dan kun je ook nieuwe woorden leren.”
In 2035 denkt Ali dat hij aan de universiteit studeert. Hij wil piloot worden, of bij de Politie. Ik houd van dingen die moeilijk zijn om te leren”, besluit hij.
Samen leren, samen leven
Benieuwd hoe Tyche en Emmy kijken naar de belofte Leefbaarheid?