Technologie als middel, de leerkracht als basis
Maurice Schaepkens – (Digitale) technologie
Digitale technologie ontwikkelt zich razendsnel. Volgens interim-directeur Maurice Schaepkens zorgt dat niet alleen voor nieuwe mogelijkheden, maar vraagt het vooral om bewuste keuzes.
“Digitale technologie is voor mij vooral een middel waarmee je het onderwijs kunt verrijken”, vertelt Maurice. “De mogelijkheden worden steeds groter. Daardoor kun je onderwijs steeds beter laten aansluiten bij de belevingswereld van kinderen.”
Volgens hem zijn er nu al toepassingen die leerkrachten kunnen helpen bij het geven van gedifferentieerd onderwijs en feedback aan leerlingen. De uitdaging is vooral om die mogelijkheden te leren kennen en ermee te experimenteren. “Je moet mensen meenemen, dingen laten uitproberen en laten ervaren wat werkt.”
Tegelijkertijd waarschuwt Maurice ervoor om technologie nooit een doel op zich te maken. “Je kunt niet zeggen: hier is een nieuwe tool, ga die maar gebruiken, dan wordt het onderwijs vanzelf beter. Zo werkt het niet. Technologie moet een middel blijven.”
Ook in 2035 blijft de rol van de leerkracht volgens hem onmisbaar. “Je hebt altijd zicht van de leerkracht nodig op de ontwikkeling van kinderen. De leerkracht kent de groep en maakt de keuzes. De menselijke maat blijft de basis.”
Kinderen groeien op in een digitale wereld. Daarom is het volgens Maurice belangrijk dat zij leren om bewust met technologie om te gaan. “Een kind kan prima swipen op een tablet, maar dat betekent nog niet dat het bewust met digitale middelen omgaat. Dat moeten we kinderen leren.” Als hij vooruitkijkt naar 2035, hoopt Maurice dat scholen technologische ontwikkelingen blijven benutten om leren te versterken. Zonder daarbij uit het oog te verliezen wat goed onderwijs altijd nodig zal hebben: betrokken leerkrachten die kinderen begeleiden in hun ontwikkeling.
“Digitale technologie is voor mij vooral een middel waarmee je het onderwijs kunt verrijken”
Maurice Schaepkens, interim-directeur
Brian is 10 jaar. Twee keer in de week heeft hij ‘projectklas’. Dan werkt hij met een groepje leerlingen aan een project waarin hij dingen ontwerpt en maakt. Een beetje extra uitdaging naast het reguliere schoolwerk. Die uitdaging vindt hij ook in het gamen. “Daar word ik blij van. Het gaat ook wel hard, want ik heb het spel snel door. Nu speel ik een Spiderman spel, dan moet je alle schurken verslaan.”
Brian vindt dat de toevoeging van technologie in de klas goed is, want alleen werken uit boeken wordt wel ‘saaiig’. Maar hij realiseert zich ook dat het niet goed is te lang op schermen te zitten. “Kinderen kunnen zelf al best veel met technologie, daar zijn ze thuis ook al mee bezig. De jeugd van tegenwoordig is daar best goed in.” Zijn juf ook, vindt hij. Hij vindt de hulp van de juf wel essentieel. “Met een computer wordt het te makkelijk, dan hoef je niet meer na te denken. De computer geeft je meteen het hele antwoord. De juf doet dat niet.”
In 2035 denkt Brian dat hij studeert. “Iets met ontwerpen, zodat de wereld beter wordt. Hij vertelt over een project in Japan waar zijn broer hem over heeft verteld. “Daar hebben ze een soort drukplaten en als je daar overheen loopt, dan wekt dat stroom op.” Gadgets die mensen helpen en goed voor de wereld zijn, dat vindt hij interessant. “Maar het moet wel veilig zijn,“ concludeert Brian.
Samen leggen we de basis, samen zijn we de basis
Benieuwd hoe Nihat en Angela kijken naar de belofte Basis- en toekomstvaardigheden?